неделя, февруари 14, 2010

Снежинки се стелят в душата…
Вали… Белоснежна мъгла
Е бродирала по стъклата
Твоето име с кристални цветя.
Издълбани с вълшебно длето

Виолетови , розови, сини.
Ароматът им в нашето легло
Любовта ни подклажда с години…
Ето пак… сладък миг… и изтлявам…
Нощ след нощ… но съдба е…
Ти единствен за мен си … Оставам
И аз за теб… Така да ме желаеш…
Наздраве да е жива любовта!!!

Няма коментари:

Публикуване на коментар